Iets wat je hier niet vaak ziet in Europa is een reünie van oude klaslieden na enkele jaren.
Het gebeurt wel maar niet vaak.
Zelfs de beste vrienden in de middelbare school kunnen elkaar vergeten in een mum van tijd.
Dousokai gaat over twee mannen die apart zitten van de rest van hun vroegere klasgenoten en aan de bar zitten.Kurokawa, Wat bij zijn personage past, heeft zwarte haren en heeft een zwart kostuum aan omdat hij voor de regering werkt.
Hij heeft iets te vertellen tegen Taniguchi wat hem al 11 jaar na hun graduatie de laatste keer dat ze elkaar hebben gezien dwars zit.
Kurokawa was de populaire en goed uitziende jongen van de klas.
Zelfs wanneer Taniguchi jaloers op hem is heeft hij hem uitgenodigd tot zijn groep om de schoolevenement ijzeren loop mee te doen.
Kurokawa, Was teveel aan het drinken maar wou koste wat kost nog altijd iets zeggen maar wat hij dus niet kon in deze 11 jaren die gepasseerd zijn. Kurokawa geeft toe dat hij een moeilijke tijd had om met mensen te praten en om nog maar vrienden te maken en hij wou zoals Taniguchi zijn die vrienden had die met brede glimlachen rond hem zaten.
Kurokawa was super blij toen Taniguchi hem had uitgenodigd voor de ijzeren loop maar hij viel flauw en wou iets zeggen tegen Taniguchi maar hij bevond zich op het dak van de school toen hij bijkwam.
Hij wou iets zeggen over dat bepaalde moment maar hij kon het gewoon niet.
Taniguchi bracht Kurokawa naar buiten al dragend is richting een taxi.Hij stond op het puntje om te vertrekken maar Kurokawa kwam terug aangelopen naar hem toe en heeft hem verteld wat hij al deze jaren wou zeggen.
Verlegen en totaal ingeslagen van de schaamte ging Kurokawa weg en Taniguchi was de herinneringen aan het ophalen waarom hij precies Kurokawa had uitgenodigd voor de ijzeren loop.
Hij dacht dat Kurokawa eerder zwak was en dat is wat hem irriteerde dus hij heeft hem voor het plezier uitgenodigd.
Hetgeen dat Kurokawa echter tegen hem wou vertellen was niets nieuw voor Taniguchi omdat hij dit al wist sinds de dag dat de ijzeren loop begonnen was.
Taniguchi ging terug naar binnen met de andere klasgenoten en ze begonnen te praten en iedereen vroeg zich af of Kurokawa enige businesskaarten had achtergelaten maar enkel Taniguchi had er ééntje gekregen.
Ze wisten wat zijn job was en waar hij woonde aangezien dit over de jaren niet veranderd is.
Taniguchi besloot om Kurokawa te bellen en om het ijs te breken vroeg hij of Kurokawa zin had om nog iets te gaan drenken na zijn werk.Verhaal : Erg interessant.
Tekenstijl : Wat je dus zou verwachten van een Yaoi one-shot.
Pagina's : Goed.
Ik heb Dousokai een 3 op 5 op Anime planet.
*Verdere informatie*
Er is niets verstopt in deze one-shot waar ik maar aan kon denken.Het enigste wel is dat het me verbaast dat de tekenstijl die dan een Yaoi-stijl heeft toch nog iets anders heeft.
De tekenstijl die hier word gebruikt is gewoonweg mooi.
